سلام به همه عزیزان گل خودم . همینطور که در مطلب قبلی گفتم که وقتی از مصر برگردم یه مطلب کار می کنم و خبرتون می کنم .

خیلی ها با شنیدن اسم مصر یاد کشور مصر می افتن و هیچ کس انتظار روستایی به نام  مصر نداره .  مصر روستایی کویری و خیلی زیباست که چند سالی میشه که به دلیل دوری از شهر و آلودگی هوا و همینطور آلودگی نوری پاتوق کویر نوردها و گروه های نجوم آماتوری شده .من بار اولم بود که به کویر می رفتم و واقعا از دیدن این همه زیبایی کلی بهم خوش گذشت.

مسیر رفت به این شکل بود :

شازند - تهران - ایوانکی - گرمسار - سمنان - دامغان - معلمان - جندق - خور - مصر

و مسیر برگشت :

مصر - خور - انارک - نائین - اردستان - کاشان - قم - شازند

فصل کویر نوردی به دلیل گرمای تابستانی و سرمای زمستانی محدوده . بهترین ماه  برای رفتن به کویر فروردین و آذر و آبانه که نه خیلی گرمه نه خیلی سرد .

اینم چند تا عکس از منطقه : 

نیزار اطراف روستای مصر

چشمه ای در کویر

نمایی از مصر

نمایی از مصر

شتر سواری

شتر سواری

تپه های شنی

نائین

 

سلام به همه دوستان خودم .

امیدوارم هر جا که هستید خوب و خوش و خرم و سرحال باشید.

این چند روزه بعد از مدتها بارون اومد. یه بارون دوست داشتنی و زیبا. البته کوه های منطقه شازند که سفید پوش شدن. من یکی که دلم برای طراوت و تازگی بارون تنگ شده بود.

یه چند روزی نیستم و دارم میرم مسافرت . یه مسافرت تفریحی به مصر . برگشتم حتما یه مطلب کار می کنم و چندتا عکس هم میزارم توی سایت و بهتون خبر میدم .

مواظب خودتون باشین همه جوره .

16 آذر، روزی که به نام دانشجو مزین شده است و هر سال در این روز ما یاد و خاطره سه دانشجوی آزاده را که نخواستند در برابر جور زمانه سر خم کنند، و در این راه، دانشگاه را به خون خود آراستند، گرامی می داریم .
آری نام احمد قندچی ، آذر شریعت رضوی و مصطفی بزرگ نیا برای همیشه بر تارک تاریخ دانشگاه نگاشته شده است . در اینجا شایسته است به دست نوشته معلم فقید دکتر علی شریعتی اشاره کنیم که در یاد بود این یاران دبستانی می گوید :

"اگر اجباری که به زنده ماندن دارم نبود، خود را در برابر دانشگاه آتش ميزدم، همانجایی که بيست و دو سال پيش، «  آذر » مان، در آتش بيداد سوخت، او را در پيش پای « نيکسون » قربانی کردند...! اين « سه يار دبستانی »، که هنوز مدرسه را ترک نگفته اند، هنوز از تحصيلشان فراغت نيافته اند، نخواستند - همچون ديگران- کوپن نانی بگيرند و از پشت ميز دانشگاه، به پشت پاچال بازار بروند و سر در آخور خويش فرو برند . از آن سال، چندين دوره آمدند و کارشان را تمام کردند و رفتند، اما اين سه تن ماندند تا هر که را می آيد ، بياموزند ، هر که را مي رود ، سفارش کنند . آنها هرگز نمي روند، هميشه خواهند ماند ، آنها « شهيد » ند . اين « سه قطره خون » که بر چهره ی دانشگاه ما ، همچنان تازه و گرم است..."

روز قلم های تیز،

روز فکر های خلاق،

روز اندیشه های نو،

روز تو،

روز دانشجو مبارک

توی شازند مردم و مسئولین شهری خیلی خوب و قشنگ با هم هماهنگ هستن . وقتی هماهنگی دیگه به اوج خودش می رسه همچین شاهکاری بوجود میاد .

مشخص نیست جاده رفته تو حریم زمین مردم یا اینکه زمین مردم رفته تو حریم جاده .

نظر شما چیه ؟؟

گاه می اندیشم ٬

خبر مرگ مرا با تو چه کس می گوید ؟

آن زمان که خبر مرگ مرا

از کسی می شنوی ٬ روی تو را

کاشکی می دیدم

شانه بالا زدنت را ٬

                                     -   بی قید -

و تکان دادن دستت که ٬

                                             - مهم نیست زیاد -

و تکان دادن سر را که ٬

                                              - عجیب ! عاقبت مرد ؟

                                                                                         - افسوس !

کاشکی می دیدم !

حمید مصدق