عشق موجب مي شود كه غذا خوردن ،‌خوابيدن ، كار كردن و آرامش يك فرد، دچار اختلال شود. بسياري از مردم از داشتن چنين احساسي مي ترسند. زيرا زماني كه عشق ظاهر شود ، گذشته را ويران مي كند.

هيچ كس نمي خواهد دنيايش دچار اختلال شود. به همين دليل ، مردم در برابر اين احساس تهديد كننده مقاومت مي كنند و از ويراني نجات مي يابند. آنها سازندگان ويرانيها هستند.

عده ديگر تصوري برخلاف اين امر دارند. بدون تفكر خود را تسليم مي كنند و منتظر مي مانند تا راهي براي حل همه مشكلات خود در عشق بيابند. مسئوليت خود را براي شاد كردن به ديگران واگذار مي كنند و گناه خوشبخت نبودن احتمالي خود را به گردن ديگران مي اندازند. هميشه در حالت خوشبيني به سر مي برند ، زيرا تصور مي كنند اتفاق خوشايندي خواهد افتاد و يا افسرده هستند ، زيرا رويدادي غير منتظره ، همه چيز را ويران خواهد كرد.

جدا شدن از عشق يا كوركورانه به آن تن در دادن ... كدام يك كمتر ويرانگر است ؟ ... نمي دانم ... .

 حتما حتما حتما نظر بدين. يه دنيا مرسي.